بهینه سازی استراتژی دوباره پرسازی تأمین کننده در زنجیره‌ تأمین دوسطحی تحت نامعینی زمان تحویل

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، دانشگاه تهران.

چکیده

تصمیمات هریک از اعضای زنجیره‌ تأمین، تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم بر سودآوری اعضای دیگر آن می‌گذارد. ناهماهنگی در تصمیمات دوبارهپرسازی ممکن است به کاهش سطح خدمت و افزایش هزینههای زنجیر تأمین بینجامد. در این مقاله، یک مدل برای بهینهسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده در یک زنجیره‌ تأمین دوسطحی، شامل یک تأمینکننده و یک خردهفروش، ارائه شده است. تأثیرات زمان تحویل احتمالی تأمینکننده بر سطح خدمت زنجیره‌ تأمین به وسیله مدلسازی زمان تحویل تجمیعی بررسی شده است و یک مدل هماهنگسازی بر مبنای «مشارکت در تأمین»برای بهینهسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده ارائه شده است. بر اساس مدل پیشنهادی، تأمینکننده با تنظیم بهینه‌ نقطه‌ سفارش مجدد خود و ارسال منظم سفارشات، میتواند بخشی از هزینه تأمین مواد خام مورد نیاز را بهعنوان پاداش از جانب خردهفروش دریافت کند. نتایج آزمایش‌ها عبارت‌اند از: 1. تحت نامعینی زمان تحویل تأمینکننده، هماهنگسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده برای زنجیره‌ تأمین سودآور است؛ 2. مدل پیشنهادی بر مبنای مشارکت در تأمین کاملاً قادر به هماهنگسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده و تقسیم منصفانه‌ سود بین اعضا است. بیشتر تحقیقات پیشین در این زمینه، بر هماهنگسازی تصمیمات دوبارهپرسازی خردهفروش متمرکز بودهاند، درحالی‌که در این مقاله تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده‌ مطالعه شده است. 

کلیدواژه‌ها