نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، دانشگاه تهران.

چکیده

تصمیمات هریک از اعضای زنجیره‌ تأمین، تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم بر سودآوری اعضای دیگر آن می‌گذارد. ناهماهنگی در تصمیمات دوبارهپرسازی ممکن است به کاهش سطح خدمت و افزایش هزینههای زنجیر تأمین بینجامد. در این مقاله، یک مدل برای بهینهسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده در یک زنجیره‌ تأمین دوسطحی، شامل یک تأمینکننده و یک خردهفروش، ارائه شده است. تأثیرات زمان تحویل احتمالی تأمینکننده بر سطح خدمت زنجیره‌ تأمین به وسیله مدلسازی زمان تحویل تجمیعی بررسی شده است و یک مدل هماهنگسازی بر مبنای «مشارکت در تأمین»برای بهینهسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده ارائه شده است. بر اساس مدل پیشنهادی، تأمینکننده با تنظیم بهینه‌ نقطه‌ سفارش مجدد خود و ارسال منظم سفارشات، میتواند بخشی از هزینه تأمین مواد خام مورد نیاز را بهعنوان پاداش از جانب خردهفروش دریافت کند. نتایج آزمایش‌ها عبارت‌اند از: 1. تحت نامعینی زمان تحویل تأمینکننده، هماهنگسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده برای زنجیره‌ تأمین سودآور است؛ 2. مدل پیشنهادی بر مبنای مشارکت در تأمین کاملاً قادر به هماهنگسازی تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده و تقسیم منصفانه‌ سود بین اعضا است. بیشتر تحقیقات پیشین در این زمینه، بر هماهنگسازی تصمیمات دوبارهپرسازی خردهفروش متمرکز بودهاند، درحالی‌که در این مقاله تصمیمات دوبارهپرسازی تأمینکننده‌ مطالعه شده است. 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Optimizing Supplier’s Replenishment Strategy in a Two-Echelon Supply Chain under Stochastic Lead Time

نویسنده [English]

  • Jafar Heydari

Asistant Professor, Tehran University.

چکیده [English]

     All decisions made by each Supply Chain (SC) member can affect other members’ profitability. Replenishment decisions are among critical decisions within SC. inconsistency between SC members about replenishment decisions leads to a low SC service level. In this paper, a coordination mechanism for coordinating supplier’s replenishment decisions in a two-stage SC is developed. By modeling the ‘aggregate lead time’, the impact of supplier’s lead time uncertainty on SC service level is examined. In the next step, an incentive scheme based on ‘supply participation’ is developed in order to optimize supplier’s replenishment decisions. Based on the proposed model, supplier can benefit from financial assistance from the retailer for purchasing raw material, by re-setting its reorder point and also replenishment size on the optimal values. Numerical experiments show that: (1) In presence of uncertain supplier lead time, coordinating supplier replenishment decisions is beneficial, and (2) The proposed coordination model is capable of achieving channel coordination. Previous literature in this field have focused on coordinating downstream replenishment decisions while in this paper coordinating upstream replenishment decisions are investigated.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Supply Chain Coordination
  • Supplier Replenishment Strategy
  • Aggregate Lead Time
  • Supply Participation