palette
ارائۀ مدل زنجیرۀ ارزش پایدار با استفاده از توسعۀ الگوی پورتر و کارت امتیازی متوازن: مطالعۀ موردی شرکت پرمیوم‌باند
عباس عباسی, کاظم عسکری فر, مونا سیاح فر

چکیده

این پژوهش با هدف ارائه مدل زنجیره ارزش پایدار با بهره‌گیری از توسعه مدل پورتر و کارت امتیازی متوازن انجام و از آن‌جا که بومی‌سازی این الگوی توسعه‌یافته، نیازمند بررسی عمیق یک صنعت و یا بنا به نیاز یک بنگاه اقتصادی نیز هست، شرکت تضامنی سیاح‌فر و خانداداش با نشان تجاری پرمیوم‌باند، فعال در صنعت ورق‌های کامپوزیت آلومینیومی، به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده ­است. استراتژی پژوهش حاضر با توجه به اهداف تحقیق و همچنین پوشش دادن مراحل اشاره شده، از نوع کیفی، از حیث هدف، توسعه‌ای-کاربردی و از منظر متغیرها، از نوع آمیخته اکتشافی است که نتایج با استفاده از بررسی مطالعات کتابخانه ­ای و مصاحبه باز با کارشناسان، ارائه شده‌است. تجزیه و تحلیل داده­ ها با استفاده از تکنیک‌های کمّی تصمیم‌گیری چند معیاره مانند روش بهترین-بدترین گزینه و روش تاپسیس در کنار نرم‌افزار‌ اکسل 2013 صورت گرفته ­است. در پايان، براساس نتايج حاصل، مـدل زنجيـره ارزش توسعه­ یافته پیشنهادی، مـدل زنجيـره ارزش جدید برای شرکت پرمیوم­ باند و شمای اکوسیستمی زنجیره ارزش در نمونه مورد مطالعه همراه با سهم هر مولفه ارزش ­آفرین ارائه شده‌است و در نتیجه، مولفه­­ های توسعه تکنولوژی و محصول و نوآوری و همچنین بازاریابی و فروش، بیش­ترین و حوزه تهیه و تامین، کم­ترین سهم ­ها را به خود اختصاص داده­ اند.

واژگان کلیدی
پورتر-زنجیرۀ ارزش پایدار-کارت امتیازی متوازن-نوآوری

منابع و مآخذ مقاله

اسدالله، ه.، ماکویی، ا. و شاهرودی، ک. (1384). مدل سازی زنجیره ارزش در صنعت خودرو ایران به منظور دستیابی به استراتژی رهبری هزینه. دانش مدیریت، 71، 3-40.

حساس‌یگانه، ی.، مولودی، ع. (1390). رابطه حاکمیت شرکتی و ارزش ایجاد شده برای سهام داران. مطالعات مدیریت صنعتی، 23، 261-233.

حسن‌زاده‌کوچو، م.، ابوذری، ج. (1393). زنجیره ارزش در مقابل زنجیره تامین. سومین همایش علوم مدیریت نوین (ص.12). گرگان: انجمن علمی و حرفه‌ای مدیران وحسابداران گلستان.

حسین‌زاده، ا. (1394). تحلیل مدل زنجیره ارزش صنوبر در استان آذربایجان غربی با هدف بهسازی آن. صنايع چوب و كاغذ ايران، 1، 41-52.

حیدرزاده، ک.، صمدزاده، ا. (1394). بررسي نقش مسئوليت اجتماعي شركت در ايجاد مزيت رقابتي پايدار از طريق افزايش سرمايه‌هاي فكري گروه خودروسازي سايپا. مدیریت بازاریابی، 29، 1-20.

دهقان‌راوندی، ز. (1394). مدلسازي مدیریت زنجیره ارزش چابک در صنعت نساجی کشور. نساجی امروز، 159، 51-54.

رضایی‌قهرمان، م.، آقاسیدحسینی، م. (1390). دوازده گام تا تدوین و پیاده سازی کارت امتیازی متوازن و تعیین شاخص‌های عملکردی، تهران، ایران، برگا.

رونقی، م.، محمودی، ج. (1394). رابطه‌ی حاكميت فناوري اطلاعات و حاكميت شركتي ميان سازمان‌هاي دولتي حوزة فناوري اطلاعات. مدیریت فناوری و اطلاعات، 7(3)، 615-634.

سکاران، ا. (1393). روش‌های تحقیق در مدیریت. ترجمه محمد صائبی و محمود شیرازی. تهران، ایران: مرکز آموزش مدیریت دولتی.

شقاقی، م.، نقشینه، ن. (1388). تعميم زنجيرة ارزش پورتر به فعاليت‌هاي كتابخانه‌اي تخصصي و تأثير فناوري اطلاعات بر آن. پیام کتابخانه، 15(1)، 47-64.

صرافی‌زاده، ا.، محمدزاده اصلی‌چاوش، ج. (1389). تأثير فناوري اطلاعات در كارايي زنجيره ارزش تعاوني‌ها(مطالعه موردي تعاوني‌هاي توليدي-صنعتي شهرستان اروميه). تعاون، 21(4)، 29-54.

عالم‌تبریز، ا.، محمدی، ا.، پیشوایی، م. (1392). ارزیابی پایداری صنعت با رویکرد کارت امتیازی متوازن- تحلیل سلسله مراتبی (AHP - BSC). مدیریت صنعتی، 11(28)، 21-40.

عبدالوند، م.، علی‌پور، پ. (1390). بررسی تاثیر کيفيت خدمات پس از فروش بر تمايلات رفتاري خريداران تجهيزات آزمايشگاهي. مدیریت بازاریابی، 11، 33-62.

کاتلر، ف.، آرمسترانگ، گ. (1393). اصول بازاريابي (جلد اول). ترجمه سعدی و صالح اردستانی. تهران، ایران: آیلار.

ماجد، و.، گلزاری قلعه‌جوقی، س. (1395). تحلیل اقتصادی و زیست‌محیطی جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب. آب و توسعه پایدار، 3(1)، 83-92.

منصوری، س.، ریاضی، ک. (1392). بررسي مدل‌هاي زنجيره ارزش در صنعت آموزش الكترونيكي و ارائه مدل بهينه (مطالعه موردي: يكي از دانشگاههاي تهران). مدیریت فناوری اطلاعات، 5(3)، 191-202.

نوده‌فراهاني، م.، پرخوان رازلیقی، م. (1382)، نقش فناوری اطلاعات در فرآیند مهندسی مجدد کسب و کار، فناوري اطلاعات، 133، 47-52.

نوربخش، ک.، میر ابراهیم اصفهانی، ع.، وهابی، ر. (1391). ارزيابي ميزان رضايت مشتريان شركت ايساكو از خدمات پس از فروش با استفاده از مدل کانو. فصلنامه مدیریت، 9(25)، 55-64.

هوشنگی، ن.، آل‌شیخ، ع. (1396). پتانسیل‌سنجی احداث نیروگاه‌های خورشیدی در ایران با روش‌های تاپسیس، فازی تاپسیس و فازی سوگنو. جغرافیا و برنامه‌ریزی، 59(21)، 303-327.

Afonsoa, H., & Cabrita, M. R. (2015). Developing a lean supply chain performance framework in a SME:a perspective based on the balanced scorecard. Procedia Engineering, 131, 270-279.

Agrawal, S., Singh, R. K., & Murtaza, Q. (2016). Outsourcing decisions in reverse logistics: Sustainable balanced scorecard and graph theoretic approach. Resources, Conservation and Recycling, 108, 41-53.

Armando, E., Azevedo, A. C., Fischmann, A. A., Espinheira, C., & Pereira, C. (2016). Business strategy and upgrading in global value chains: a multiple case study in Information Technology firms of Brazilian origin. RAI Revista de Administração e Inovação, 13, 39-47.

Barber, E. (2008). How to measure the “value” in value chains? International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 38(9), 685-698.

Batidzirai, B., Valk, M., Junginger, M., Daiglou, V., Euler, W., & Faaij, A.P.C. (2014). Current and future technical, economic and environmental feasibility of maize and wheat residues supply for biomass energy application: Illustrated for South Africa. Biomass and Bioenergy Journal, 92, 106-129.

Chavan, M. (2009), The balanced scorecard: a new challenge, Journal of Management Development, Vol. 28, Iss 5, pp. 393-406.

Couto, J., Tiago, T., Gil, A., Tiago, F., & Faria, S. (2016). It’s hard to be green: Reverse green value chain. Environmental Research, 149, 302-313.

Cunha Pedrosa, L. F. (2010). process of strategic management. Slovakia: University of Zilinska.

Dimakis, A., Alexandratou, A., & Balzarini, A. (2016).Value chain upgrading in a textile dyeing industry. Journal of Cleaner Production, 138, 237-247.

Donovan, J., Franzel, S., Cunha, M., Gyau, A., & Mithöfer, D. (2015). Guides for value chain development: a comparative review. Journal of Agribusiness in Developing and Emerging Economies, 5, 2-23.

Fearne, A., Garcia, M., & Benjamin Dent, M. (2012). Dimensions of sustainable value chains: implications for value chain analysis. Supply Chain Management, 17(6), 575-581.

Hansen, M. T., & Birkinshaw, J. (2007). The Innovation Value Chain. Harvard Business Review, 1-13.

Hastings, K., Howieson, J., & Lawley, M. (2016). Creating value chains: the role of relationship development. British Food Journal, 118(6), 1384-1406.

Ilyas, R. M., Banwet, D. K., & Shankar, R. (2006). Value Chain Relationship -A Strategy Matrix. Supply Chain Forum, 7(2), 56-72.

Jiang, X., & Liu, Y. (2015). Global value chain, trade and carbon: Case of information and communication technology manufacturing secto. Energy for Sustainable Development, 25, 1-7.

Kalender, Z. T., & Vayvay, O. (2016). The Fifth Pillar of the Balanced Scorecard: Sustainability. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 235, 76-83.

Kaplan, R. s., & Norton, D. P. (1992). The Balanced Scorecard—Measures that Drive Performance. Harvard Business Review, 70-79.

Kaplinsky, R., & Morris, M. (2002). A Hand Book for Value Chain. UK, Brighton: Institute of Development Studies.

Koc, T., & Bozdag, E. (2017). Measuring the degree of novelty of innovation based on Porter’s value chain approach. European Journal of Operational Research, 257, 559-567.

Lim, G. (2016). Value chain upgrading: Evidence from the Singaporean aquaculture industry. Marine Policy, 63, 191-197.

Liu, X., & Zhang, C. (2016). Corporate governance, social responsibility information disclosure, and enterprise value in China. Journal of Cleaner Production, 30, 1-10.

Lozanoa, B., Martínezb, B., & Pindado, J. (2016). orporate governance, ownership and firm value: Drivers of ownership as a good corporate governance mechanism. International Business Review, 25, 1333-1343.

McGuffog, T., & Wadsley, N. (1999). The general principles of value chain management, supply chain management. An International Journal, 4(5), 218-225.

McPhee, W., & Wheeler, D. (2006). Making the case for the added-value chain. Strategy & Leadership, 34(4), 39-46.

Mechtcheriakova, S., & Gurianova, E. (2015). Use of the chain of values for development outsourcing strategy. Procedia Economics and Finance, 24, 402-408.

Mohan, S. (2016). Institutional Change in Value Chains: Evidence from Tea in Nepal. World Development, 78, 52-65.

Porter, M. E., & Kramer, M. R. (2011). Creating Shared Value. Harvard Business Review, 3, 1-17.

Prajogo, D., McDermott, P., & Goh, M. (2008). Impact of value chain activities on quality and innovation. International Journal of Operations & Production Management, 28(7), 615-635.

Ramanathan, R., He, Q., Black, A., Ghobadian, A., & Gallear, D. (2016). Environmental regulations, innovation and firm performance: A revisit of the Porter hypothesis. Journal of Cleaner Production, 30, 1-14.

Rassier, D., & Earnhart, D. (2015). Effects of environmental regulation on actual and expected profitability. Ecological Economic‌, 112, 129-140.

Shabani, N., Akhtari, S., Sowlati, T. (2013). Value chain optimization of forest biomass for bioenergy production:A review. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 23, 299-311.

Sharib, S., & Halog, A. (2017). Enhancing value chains by applying industrial symbiosis concept to the Rubber City in Kedah, Malaysia. Journal of Cleaner Production, 141, 1095-1108.

Silva Guabiroba, R., Silva, R., a, Silva Cesar, A., & Silva, M. (2016). Value chain analysis of waste cooking oil for biodiesel production: Study case of one oil collection company in Rio de Janeiro - Brazil. Journal of Cleaner Production, 30, 1-10.

Swafford, P. M., Ghosh, S., & Murthy, N. N. (2006). A framework for assessing value chain agility. International Journal of Operations & Production Management, 26(2), 118-140.

Ylömäki, T. (2016). Global Value Chain Upgrading. ETLA Working Papers, 36, 1-18.

Zhang, F., & Sims Gallagher, K. (2016). Innovation and technology transfer through global value chains: Evidence from China's PV industry. Energy Policy, 94, 191–203.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.